Magical Way of Connection

Whether you like it
Or not
We are all connected

Magical Way en de Heksen van Bruegel (2)

De expositie 'de Heksen van Bruegel' in het Utrechtse Catharijne Convent leerde mij dat deze Pieter Bruegel (ja, vader van die andere beroemde kunstschilder Brueghel, maar dan met de h ertussen zoals op een straatnaambordje in de Haagsche Schilderswijk staat vermeld) dé grondlegger is van het logo van de heks.

Volgens de informatie bij de expositie die ik aandachtig heb gelezen, was het Bruegel die het huidige beeld van de heks creeërde. Voordien werden heksen gewoon 1. Verdacht 2. Gewogen
3. Te licht bevonden 4. Veroordeeld 5. Gedood. 

De bedoeling van de heren rechters van weleer was aan te tonen dat de vrouw in kwestie een heks was. Dus na te zijn gewogen en te licht bevonden, werd zij vastgebonden in het water gegooid. Als ze een heks was zou ze blijven drijven. Maar ja, dat is nooit gebeurd.

De heksen werden echter niet herkend aan een zwarte kat, een grote pot waarin ze roerde bij een brandend haardvuur waar vandaan andere heksen gezellig op bezemstelen aan hun vliegroutes begonnen. Dit logo van de heks werd gecreeërd door Bruegel. Morrigan verdenkt Bruegel van een gezonde dosis sarcasme en ongeloof in heksen. Vele andere schilders en later filmmakers gebruikten precies deze symbolen om de heks gestalte te geven. In latere jaren werd het angstaanjagende hetransformeerd tot een vrolijk heksbeeld. Maar nog steeds mèt de kookpot, rondvluchten op een bezemsteel en de zwarte kat.

Heksenvervolging

In de tentoonstelling worden vele 'heksenwerken' van andere schilders dan Bruegel getoond. De expositie geeft een helder beeld van de geschiedenis van de heksenvervolging in Europa en in Nederland. 

Mijn conclusie luidt (hoewel de laatste heksenvervolging plaats had in het 18^e eeuwse Polen):  Er is in wezen niet veel veranderd. Heksenvervolging is gebaseerd op een bijzonder vrouwonvriendelijke denkbeeld, durf ik toch wel te stellen. En alle emanciaptie golven ten spijt, dààr is nog weinig echt aan veranderd.

‘Hè?! Hoe kan je dat nou zeggen?!?!’ Denk daar maar eens diep over na. 

Aanknopingspunten vanuit de tentoonstelling:

1. Vrouwen werden de zondebok van klimaatverandering (kleine ijstijd brak aan, oogsten mislukten en het was zoals een ijstijd wil, erg koud). In een tijd van tegenspoed heeft een samenleving een zondebok nodig

2. Vrouwen waren  verleidsters en zetten mannen aan tot overspel. Ook nu wijst het kompas altijd naar het Noorden

 3. Zelf waren vrouwen ook te zwak om ‘verleidingen’ te weerstaan. Seks werd geassocieerd met de duivel, de heks was van de duvel bezeten, dus zie daar

4. Heksen werden meest afgebeeld als lelijke, oude vrouwen. Kijk naar de kansen in de samenleving van oudere vrouwen nu.  

This is man's world

Naar mijn smaak zijn er teveel voorbeelden van vrouwonvriendelijke denkbeelden van vandaag. Ik ga ze niet eens noemen, maar let maar eens goed op. Waar mannen applaus voor krijgen, worden vrouwen op afgerekend, veroordeeld of aan de kant gezet. Mannen krijgen nog altijd meer betaald voor hetzelfde werk dat vrouwen doen. Voorbeelden te over, je zult er nog van schrikken. 

Morrigan vindt niet dat alle vrouwen maar als mannen moeten worden gezien ( het is prachtig om vrouw te zijn). Wel vind ik dat iedereen gelijk moet worden behandeld. Voor mannen is dat natuurlijk de trigger. Wat je als mens hebt verworven, is moeilijk om later te delen. 

Maar zolang mannen het werkelijk voor het zeggen hebben  - en de (vrouw) onvriendelijke James Brown onderkende dit met 'This is a man's world' - , zal die gelijke behandeling nog wel op zich laten wachten. En kunnen we de Heksen van Bruegel gemakkelijk herkennen in de dag van vandaag.

Magical Way en de Heksen van Bruegel (1)

Morrigan kende het werk van kunstschilder Pieter Bruegel van het pannenkoekenhuis waar ik in mijn jeugd kwam. Papá was dól op het pannenkoekenhuis. Het lag vlakbij een dennenbos. Na een boswandeling wilde hij ons wel eens meenemen naar dit pannenkoekenhuis.

Boerenbruiloft van Pieter Bruegel

Het liefst bestelde ik appelpannenkoeken (blijkbaar was herinnering aan Appel-eiland Avalon al daar). Een van de mooie dingen in het simpele pannenkoekenhuis vond ik de placemat. Daarop was het werk ‘De Boerenbruiloft’ van de Brabantse Bruegel geprint. 

Natuurlijk had ik geen notie van Bruegel. Maar de afbeelding op de placemat vond ik fascinerend. Hij bleef op mijn netvlies gebrand. Donkere tinten, vreemde figuren die een soort van brancards met eten droegen. In een schuur die zo in een boerderij van het dorp van het pannenkoekenhuis had kunnen staan. Het voelde als dichtbij. Zelfs de middeleeuwen voelden als dichtbij. Fascinerend vond ik het als 9-jarige. Na de uitstapjes naar  het pannenkoekenhuis heb ik in mijn leven nooit meer iets gezien van de 16^e-eeuwse kunstschilder. 

Tot op de dag van vandaag. 

Een van de deelneemsters aan Morrigans Magical Way-cirkels wees mij op de tentoonstelling ‘De Heksen van Bruegel’. Die is te zien in het Catharijne Convent in Utrecht. Het gaat om een overzicht van het beeld dat wordt geschilderd van heksen. Vandaag voelde ik een ongekende drang erheen te gaan. En ik moet zeggen: ik vind Bruegel waanzinnig! Wat bewonderenswaardig wat die man uit zijn penseel toverde. En hij blijkt de grondlegger te zijn van het beeld van de heks zoals wij dat vandaag de dag nog kennen. Nooit geweten. U wel?

Erika op de Magical Way

Koeienstal met Heksen van Roelant Savery, te zien in het Catharijne Convent in Utrecht

Terwijl ik naar het schilderij ‘Koeienstal met heksen’ van Roelant Savery kijk, doet zich een ontmoeting op de magical way voor. Een vrouw met kort grijs haar, bril en pretogen zit naast mij. We lachen om twee bezoekers die pal voor het werk gaan staan waar wij naar kijken. Ons gesprek gaat over heksen. Natuurlijk. ‘Erika,’ stelt zij zich voor. Erika blijkt ook een natuurliefhebster en houdt net als Morrigan niet van hiërarchie in een heilige cirkel. Ik vertel haar dat ik wel eens heilige cirkels organiseer die als groep worden neerzet. ‘Hier in Utrecht? Vraagt ze. ‘Nee, in Den Haag,’ antwoord ik. Erika huivert. ‘Daar krijg ik kippevel van.’

Een vraagteken zweeft boven mijn hoofd. Erika blijkt regelmatig mail te ontvangen van iemand uit Den Haag die cirkels op het strand zet, verklaart zij haar kippevel. ‘Ben de naam kwijt, Het begint met een M.’ Daar krijgt Morrigan een shock van. Maar ik weet dat de mail niet van mij afkomstig is. Frappant is het wel. We praten verder, heel gemakkelijk. Alsof we elkaar al jaren kennen. ‘We komen elkaar nog wel tegen,’ zegt Erika als ze naar haar vriendin loopt met wie ze de expositie bezoekt.   

De Wijze Kater

Nadat ik de indrukwekkende expositie heb bekeken, breng ik een bezoek aan een boekhandel in Utrecht. ‘De wijze kater’ heet deze en is, gemakkelijk gezegd, gericht op het geestelijke en spirituele leven. Terwijl ik er aandachtig de titels bestudeer en boeken opensla voor een inhoudcheck, hoor ik ineens een stem die ik net heb leren kennen. ‘We komen elkaar nog wel tegen’, werd snel concreet. Erika! We lachen. Met dezelfde zin als in het Catharijne Convent nemen wij wederom afscheid. Ik ben benieuwd wanneer ik de vrouw uit Haarlem weer tref. Dàt we elkaar gaan weerzien lijdt geen twijfel.

Natuurlijke hygiëne

Geen mens hoeft te douchen.

Morrigan wist dat een paard zich doucht als hij in het zand rolt.
Dat legde een buitenmens pur sang eens uit.
Ineens begreep ik ook waarom de paarden èn pony's die ik borstelde direct in het zand gingen rollen zodra ik ze weer in de wei liet na de grondige poetsbeurt. Ik had ze ontdaan van alle vuiligheid, vond ik. De edele viervoeters dachten daar duidelijk anders over. Het werkelijke douchen begon voor hen pas ná mijn boenbeurt. Dit probeerden ze mij keer op keer weer duidelijk te maken. Maar ik snapte er niets van. Ik dacht dat het rollen na mijn harde werken pure paardenhumor was. Een echte misvatting dus.

David Whitlock

Eigenlijk zouden wij na een douchebeurt met water en zeep ook beter in het zand kunnen rollen. Beter nog: ga helemaal niet meer met zeep onder een lauwwarme douchestraal staan.
Voor wie het artikel nog niet had gelezen:

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2646748/Hogwash-Yes-Meet-man-showered-12-years-instead-sprays-bacteria-hes-collected-pigsty-cowshed-chicken-coop-clean.html

Dit is echt leven volgens Moeder Natuur.

En ritueel baden voor een ceremonie?
Dan zou je je kruiden in het zand moeten leggen en er doorheen rollen.

Ik vind het heel mooi dat douchen overbodig is. Als ik ooit in het wild ga leven, dan kweek ik vanzelf de juiste bacterieën op mijn huid, zoals ik ze vast in vorige levens heb gehad.

Voorlopig blijf ik toch maar hechten aan deze tijd en gewoonten. Dat wil zeggen mèt water en met welriekende zeep/schuim/olie. Ben er blijkbaar aan gehecht.

Water, Lucht en vergeten eten

Vroeger leerde ik een lied op school:

'Duizend kilo bladeren op een hoop'

'Herfst, herfst, wat heb je te koop?
Duizend kilo bladeren op een hoop.
Zakken vol met wind,
ja mijn kind,
ik weet niet of jij dat a-a- aardig vindt.'








Het spookt door mijn hoofd als ik de 5 kilometer vanuit de stad naar huis fiets èn de regen maar aanhoudt èn de wind uit alle macht probeert mij tegen te houden. Water staat voor Emotie en die voel ik na enige tijd inderdaad opkomen. Automobilisten rijden zo dicht mogelijk langs de stoep waardoor je als geplaagde fietser óf moet stoppen voor de pasja's in hun warme wagens, óf het trottoir maar op moet om vooruit te komen. Lucht geeft je intellect en die behoedt mij voor impulsieve actie.

Na een tijdje door de nattigheid te hebben gefietst, voelt het alsof ik met kleren onder de douche sta. Dichtbij huis komt er minder hemelwater naar beneden (uiteraard) en blaast de krachtige kustwind mij zo goed en zo kwaad als het kan, droog. Dankjewel mijn vriend de Wind. De poging is goed, maar niet helemaal gelukt. Mijn doorweekte sjaal ligt op de kachel te drogen, mij drijfnatte jas moet aan de kapstok weer zichzelf worden.

En toen was ik vergeten dat ik nog warm eten moest halen...

Nieuwe Maan

Morgen is het nieuwe maan, ofwel donkere maan.
Tijd van soepele energie, die je een zetje in de juiste richting op je magical way geeft.

Wie met prangende vragen zit, kan morgen helderheid krijgen.

Advies: stel je open voor de intense (want Samhain) nieuwe maan-energie van morgen en wees alert.
De kans bestaat dat je zomaar op je magical way vooruit wordt geblazen.

Samhain-bloemen nog steeds mooi

Na een volle week zijn de bloemen voor Samhain nog steeds mooi.

Morrigan viert alle Keltische feesten in het jaarwiel. Als ik ze binnen en in een groep vier, leggen we als groep samen een buitencirkel van bloemen. Ik vraag de deelnemers bloemen van het seizoen mee te nemen.
Het is leuk als iedereen zich daaraan houdt, maar wie een andere impuls heeft, ik houd ze niet tegen.

Na afloop van de ceremonie krijgt ieder een deel van de bloemenpracht mee.
Morrigan koos zeven steeltjes en is blij dat de bloemen er nog steeds staan.

Thank the Godess for the flowers

Evening in Samhaintime

Yesterday-evening:

Sky as dark as batskin
Wind blows fallen leaves in a whirl
Rain is sweeping evening streets
Lonely and forgotten
I am walking down the pavement
Where I am the only girl

Lights are shining in warm houses
Comforting families and friends
Morrigan is checking town
Watching men in pubs who're seeking
company to talk to, people who'll comprehend
Their stories 'bout whatever

I am going home
And light my candles,
burn my dear incense-sticks
My house is full of spirit
Spirit of Samhain
Calling me inwards, deep in  my soul
And give me delightful winterspiced beer

Untill Yule I'll be inside most
After solsticetime I'll pop up
like in that story of the bottle and the ghost

In your eyes the Milky Way

Thank the Godess for my Anam Cara

He is the Universe to me
In his eyes the Milky Way
The whole earth in his body
His soul is one big Sun
shining 
His heart is full of fire

I 've known him from forever
I could feel it, he did, too
He recognized me at once

When I'm not feeling that magical
as I normally do
He'll always lift me up
And takes me dancing
Dances the cosmic dance
Of kindness and of love

Our spirits dance in magical way
Like only Anam Cara does

Mitch

De Rijksrecherche concludeert dat Mitch Henriquez door politiegeweld om het leven is gekomen. Dat bracht het Journaal vanavond. Morrigan was in juni overstuur door het politiegeweld. Want van de politie verwacht ik bescherming. Geen buitensporig geweld.

Mitch kwam uit Aruba en was in juni op vakantie in Den Haag. Een gezellig uitje naar het muziekfestival Parkpop in het Haagse Zuiderpark liep voor hem fataal af. Oorzaak: een nekklem (een soort wurggreep) door de politie.

De nekklem mag kort worden toegepast, zo werd in het nieuwsitem uitgelegd. Zit een mens te lang in een dergelijke greep, dan stikt hij. Als agenten een nekklem toepassen, moeten collega's opletten om verstikking te voorkomen. De agenten die moesten controleren of de actie juist werd toegepast, grepen echter niet in toen Mitch begon te spartelen. Spartelen is een natuurlijke reactie als je wordt verstikt. Het signaal waarop de agenten hadden moeten aanslaan en hun collega's moesten laten stoppen, werd uitgelegd als tegenstand. In plaats van Mitch te helpen, doken de andere agenten samen met de twee die al op hem zaten, ook op Mitch die bezig was met zijn doodstrijd.

Het openbaar ministerie bekijkt nog of de betrokken agenten, de verslaggever had het over vijf, voor doodslag of moord worden vervolgd. Het Journaal baseert zich op een rapport van de Rijksrecherche.

Nu wordt ook overwogen de nekklem helemaal niet meer toe te passen.
Met agenten die hun verantwoordelijkheid niet kennen èn geen grenzen herkennen van wat een mens hebben kan, is dat geen gek idee.

Morrigan schreef eerder dit over Mitch Henriquez.
http://magical-way.blogspot.nl/2015/06/aanfluiting-met-fatale-gevolgen.html