A thought about Time of Fire and Time of Water

Beltane,
Time of Fire and
Time of Water

We feel both of them in our bodies these days
don't we all?

Sun sets fire in  our bodies
and we heat up
Sweat cools our bodies down

We look like earth with gentle flowing rivers
Or waterfalls falling down

Like the sun shines upon the earth
and rains falls to cool it down and make the world go blooming
Feel yourself bloom these days in full Spring
Energy goes booming
Laugh like the world laughs
Because all together
we are

the world

Feels good in Beltane Time
Time of Fire and
Time of Water
Thank the Godess for the Elements we all have

Prachtige zonsondergang in mei

De zon op zondag ging prachtig onder. Wat een geweldig gezicht was dat, daar aan de Noordzeekust. 

Terwijl we met z’n allen aan het strand zaten, zagen we aan de horizon de zon langzaam in zee zakken. De zee die op sommige plekken glom als een pas gepoetste spiegel. En die grote, heldere oranje bal in een lichtblauwe en goudgekleurde lucht, wat een betoverende combinatie. Op de grens tussen zee en lucht, de horizon, kleurde de lucht na verloop van tijd donker. Het laatste stukje van de zonsondergang ging heel snel. En toen het vuur weg was, werd het donker en koud.

Een terrasbezoeker liet een foto zien die hij vorig jaar nam op Aruba, waar hij zich liet betoveren door de ondergaande zon. Mara hij ontdekte zondag dat hij helemaal niet ver hoefde te reizen voor een magnifieke show van de natuur. Hier aan de Noordzee kon hij hetzelfde beleven, zei hij met een stralende lach en maakte opnieuw een foto.

Morrigan had jammergenoeg geen camera bij zich. Maar het beeld staat op mijn netvlies gebrand en dat is maar beter ook, want deze zonsondergang liet zich niet vangen in beeld, zag ik op andermans camera.

Ontwaken op de magical way tijdens Beltane

We zitten in de Volle Maan periode: morgen valt het licht van de Maan van het Ontwaken op onze magical way. 

Deze Maan van het Ontwaken valt samen met het happy crossquarter feest van morgenavond: Beltane.  

Beltane, feest van Vruchtbaarheid, van het ontwaken van de natuur in al haar pracht. 

Na de groeiperiode van Imbolc (het prille leven) en Ostara (groei en leven dat eerst nog beschermd moet worden), is het leven nu sterk en kan het bloeien. 

Beltane is de tijd van Bloei.

De pastelkleuren uit de Ostara-tijd, tijd van het jonge kind en de Godin Blodeuewedd worden intenser. De natuur kleurt dieper groen. De zachte bloesemkleuren maken plaats voor feller getinte bloemen. 

Het opgroeiende kind transformeert naar een jonge vrouw. De Godin Rhiannon waart over de aarde. Ze rijdt op haar paard door de sluiers over de magical way tussen hemel en aarde.

Water en vuur

Beltane heeft zowel vuur als water in zich. Vuur van de oplaaiende passie en water dat emoties draagt. 

Als ik nu naar buiten kijk, zie ik dat het regent. Onophoudelijk regent. Onweer en het vuur van de bliksem worden later verwacht. De komende dagen zullen waterig zijn. Daarna wordt de warmte van de zon verwacht. Water is het vrouwelijke element en vuur het mannelijke. Samen zorgen zij voor vruchtbaarheid. Samen maken zij Beltane.

Dit is een periode van transformatie, ook in de lucht.

Rhiannon en Herne

Rhiannon en  Herne komen eraan. Vlak na de Volle Maan dalen ze via de magical way neer op aarde. Samen brengen zij vruchtbaarheid. 

Welk leven (lees ook: plan) heb je goed beschermd en is gegroeid? Welk leven kan zo met water en warmte gaan bloeien? Welk leven krijgt kleur? Zie hoe je eigen magical way bloeit. 

Dunne sluiers

De sluiers zijn dun in deze dagen rond de Volle Maan en Beltane. Deze periode maakt altijd gevoelig. Nu Volle Maan samenvalt met het water- en vuur feest, zal alles extra gevoelig zijn.

Dier van deze periode is het paard. Magisch wezen dat tussen hemel en aarde galoppeert. Gevoelig dier. Edel dier.

Omdat de lucht nu zo dichtzit, kan ik geen foto maken van de Volle Maan. Maar 31 januari heb ik een prachtige foto van haar gemaakt die ik puur als illustratie toevoeg:

Dit was de IJsmaan van januari. De maan stond in Steenbok, je ziet zijn kop in de lucht.

Voor morgenavond alvast: Happy Beltane!

Film vol symboliek

The Rider: Cowboy op zijn magical way

Als paardenliefhebber met een nieuw ontwikkelde fascinatie voor de plains van Amerika, wilde ik graag de film ‘The Rider’ zien. Gisteren vond ik een reden om mezelf permissie te geven: het was vrijdagavond en een filmavondje is een mooie afsluiting van de week. Op dus, naar The Rider van regisseuse Chloé Zhao. 

Zhao heeft een realistische film gemaakt, waarover wordt geschreven dat deze past in het genre Western. Maar bij Westerns denk ik aan verhalen die zich afspelen in vervlogen tijden waarin paarden nog als vervoersmiddelen dienden. En waar een wilde romantiek de boventoon voert. Zo niet in The Rider.

Ok, de film speelt zich af op het platteland in het midden van Amerika. Het Wilde Westen zo je wilt. Met prachtige landschappen, mooie zonsopkomsten en – ondergangen, geweldige rotspartijen die als aardemeubilair midden op het land staan. Daar houdt de vergelijking met de klassieke Western op.

Realistisch

The Rider is geen met romantiek overgoten verhaal waarin helden en slechteriken duidelijk zijn afgebakend en waarin de kogels je om de oren vliegen. Eerder schetst Zhao een realistisch beeld van het hedendaagse leven op het Amerikaanse platteland. Het leven van cowboys die rodeo’s rijden. En rodeorijders zijn stoer en sexy. Maar ook die eigenschappen neigen naar een romantisch beeld.  Zhao laat dus de kwetsbare kanten van de stoere cowboy zien. De film is gebaseerd op het verhaal van de hoofdrolspeler en is daardoor een mix tussen film en documentaire.

Rodeo

Hoofdpersoon Brady Blackburn is een stoere cowboy, een rodeo-held in het Midwesten van Amerika. Hij woont met zijn autistische zusje en zijn vader in een trailer op de prairie. Het weidse platteland waar het contact met de natuur vanzelfsprekend en echt is. Waar het leven zo echt is, dat dromen breken. “Sommige dromen zijn niet bedoeld om uit te komen.’’

Geen scene uit de film, wel een rodeorijder

Brady Blackburn maakt paarden zadelmak en beleert ze. Hij is een held in de stoere mannenwereld die bij de rodeowereld hoort. Totdat hij een ongeluk krijgt waarbij hij van geluk mag spreken dat hij dit overleeft. Na een val van een paard, krijgt hij een hoef op zijn hoofd die zijn schedel doet breken.

Daarmee is zijn droom letterlijk kapot getrapt. Een leven als rodeorijder is aan diggelen.

Worsteling

Deze film gaat over de worsteling van een jonge man die na een ongeluk vrede moet zien te krijgen met het feit dat hij nooit meer kan toegeven aan zijn passie, zijn lust om te leven:  rodeo’s rijden. Zelfs paardrijden moet hij opgeven als hij wil blijven leven. En dat is behoorlijk lastig, helemaal wanneer de wereld om je heen aan je blijft vragen wanneer je weer op een paard stapt. Dat hij ernstig gewond raakte aan zijn hoofd, maakt hen niet veel uit.

Hoofd

De eerste scene laat zien hoe Brady de nietjes met een mes uit zijn hoofdverband haalt. Een enorm litteken op de rechterhelft van zijn voor de operatie kaalgeschoren schedel wordt zichtbaar. Hij windt plastic folie om zijn hoofd voordat hij onder de douche stapt.

Hoewel hij nog herstellende is van zijn operatie, kunnen zijn vrienden niet wachten tot hij de ring opnieuw ingaat. Brady zelf droomt er ook van. Zelfs zijn vriend Lane, die na een ernstige blessure na een wilde bull ride zwaar gehandicapt in een verzorgingshuis woont en wie Brady trouw bezoekt, droomt nog van paardrijden op de prairie.

Bull ride

Doorzetten

De personages geven aan hoe een Amerikaanse cowboy in elkaar steekt: Doorbijten. Kwetsbaarheid toon je niet. Doorzetten, ook op momenten dat je weet dat het niet meer goed is voor jezelf. Opgeven is geen optie, toegeven een woord dat niet in hun woordenboek voorkomt.

Brady doet er na zijn ongeluk alles aan om weer te kunnen paardrijden. Als zijn paard Apollo gewond raakt aan een been, verlost zijn vader het paard uit zijn lijden. Brady vertelt zijn zusje over het verlies van zijn paard en merkt op dat als hij een paard was geweest, hij vanwege al zijn verwondingen al was afgemaakt. Maar omdat hij een mens is, is hij veroordeeld te blijven leven.

Symbolisch is hoe Brady dankzij zijn vader toch vrede kan sluiten met zijn lot, waarmee zijn vader de zoon ook uit zijn lijden verlost. En door die verlossing, het loslaten, kan de zoon een nieuw leven beginnen. Dit is nauw verweven met de belangrijke rol die religie inneemt bij iedereen die dichtbij de natuur staat en ermee leeft. Althans, zo heb ik de gebeurtenis opgevat. 

Zhao heeft ieder personage in de film zichzelf laten spelen. En nee, het zijn geen opgeleide acteurs, zo heb ik gelezen. Misschien komen ze juist daardoor zo echt over.  

Voor mij is The Rider een prachtige film die barst van de symboliek en waarin ik bijzonder veel herkenning had. Ik heb er veel boodschappen uit gehaald. Bovendien is het een film vol prachtige landschappen en dito hoofdrolspelerJ.  Maar vooral de symbolen in de film hebben mij verrast ( er zitten er heel veel in).

Kuikens

Blies de wind vorige week nog Siberisch koud over het land en werd die vreselijke Friese slogan weer te pas en vaker te onpas van stal gehaald, cliché's als ijzers uit het vet (wie bewaart zijn schaatsen nog echt in het vet?) hoeven we nu gelukkig niet meer te horen. De winter is weg.

De zon won al aan kracht en uit de wind was dat al te voelen. Maar gisteren zag ik de eerste kuikens! Wat een schattig gezicht. Een stuk of tien donzen bolletjes zaten aan de waterkant, vader en moeder aan weerszijden. Nijlganzen in bruinen en gele veertjes. Wat was dat een vrolijk gezicht.

De lente is aangebroken, belofte van het leven. Bij Imbolc, 1 februari, werd dat al ingeluid. Krokusjes en sneeuwklokjes staken hun kopjes al boven de grond uit. Het leven wordt steeds zichtbaarder. Periode van groei is aangebroken. Elke dag is weer een feestje, het leven neemt toe. De komende weken zullen nog vele kuikentjes zich laten zien in  het gras langs de waterkant.
Hoera voor de lente!

Maan van de Langste Nacht

De eerste Volle Maan van 2018 dient zich aan.
Ze staat nu al groot aan de nieuwjaarshemel te schijnen.
De energie heeft zich in de afgelopen dagen opgebouwd.

Zij laat de essentie zien.
Een nieuw begin, die energie draagt de Maan van de Langste Nacht in zich.

Happy New Year with a Happy Full Moon tomorrow!

Einde van het jaar

En het jaarwiel is alweer ruim een week geleden gekeerd. Het einde van 2017 nadert. Wat heb je gedaan en hoe is het uitgepakt?

Langzaam lengen de dagen, hoewel we er nu nog maar weinig van merken. De nachten zijn nog lang, maar het wiel rolt naar de dag toe.
Het daglicht verandert. Zoals nu.
Buiten waait het hard, er hangt geen grijze sluier in de lucht. Blauwe hemel aan de ene kant en een heel lichtgrijze winterlucht aan de andere kant. De zon staat laag. Dat zorgt voor een bescheiden licht.

Het jonge heeft het oude op 21 december overwonnen. De oude koning is dood. Een nieuwe straalt. Klein nog, een babylicht, maar het zal de komende periode alleen maar groeien en groter worden.

Arianrodh weeft. In rood en in zilver. Nieuwe patronen voor het nieuwe jaarwiel. Haar wiel draait sinds Midwinter, 21 december.

Nieuwe patronen krijgen meer vorm bij de Volle Maan van dinsdag, 2 januari. Kijk vooruit en bedenk waar je meer aandacht aan wilt besteden, of bedenk wat voor nieuws je wilt beginnen en laat dat de komende tijd met het licht meegroeien.

Blessed be.
 

Roundhouse

Adam Ant, Roundhouse, Londen, 21 december

En er was licht. Adam Ant. Een niet erg gebruikelijke plek om wintersolstice te vieren: the Roundhouse in Londen. Maar het was absoluut joelen met Yule!

the Roundhouse

Morrigan had hem al 2,5 jaar niet meer zien optreden. Wat een gemis. Maar nu had ik de kans hem weer te zien. De show was gepland op 21 december 2017, in the Roundhouse in Camden Town. Ik kon niet anders dan gaan.

Roundhouse

The Roundhouse op Chalk Farm Road was ooit de keerlus voor treinen. Deze minderden vaart bij het eindpunt, draaiden bij the Roundhouse een rondje en keerden om voor de aanvang van hun nieuwe tocht.
Precies zoals het jaarwiel keert op 21 december. Het wiel staat bij Samhain even stil, keert en begint nu vanaf Yule aan een nieuwe rit, een nieuw jaar.

Transformatie

De keerlus in Camden raakt in ongebruik, wordt een onderkomen voor allerlei types die er bijvoorbeeld hippie-achtige feestjes geven, maar vervalt ook. Om het van de complete ondergang te redden, wordt het pand in de jaren '80 opgekocht en getransformeerd tot een prachtige concertzaal en geluidsstudio's. Veel grote Londense artiesten treden hier op.

Derde generatie Ants

Op deze plek heeft Aadm Ant, Morrigans all time favourite, 21 december 2017 een concert gegeven. Afgebeten met Beat my Guest en afgesloten met Physical.  Morrigan staat tussen twee vaders in die het concert met hun 16-jarige dochters bezoeken. Een van hen, Grace, zingt alle teksten van Adams latere werk mee. Haar vader zegt dat ze al zijn singles heeft. Enthousiast schreeuwt en zingt ze alles mee. De derde generatie Ants heeft het licht ook gezien!

Nieuwe Maan in juli

Komende zondag is de maan donker. Tijdens de nieuwe maanperioden stroomt de energie soepeler.
Geniet van deze makkelijke energie, die deze maand vurig zal zijn.

De nieuwe maan van juli kan, zoals elke nieuwe maan, voor vernieuwing zorgen. Als er een vernieuwing optreedt met de energie van deze maan, zal deze gepaard gaan met een vurige, voorwaartse energie.

Na zondag zal de energie zich langzaam aan weer opbouwen naar de volgende Volle Maan van augustus, de 'Graanmaan', passend bij Lammas, het feest waarbij de eerste graanoogst wordt gevierd.

Oh, en de man met het baardje

bleek al een andere dame te hebben.
Dat ontdekte Morrigan op het strand.
De aardige man deed ruim een week voor deze ontdekking plotseling al niet zo aardig meer.
En van niet zo aardig werd hij afstandelijk.
En van afstandelijk een verwaande kwal.
Morrigan trof hem daarom ook op het strand, waar wel meer kwallen aanspoelen.
Het enige wat ik kon zeggen was dat hij op zijn minst open en eerlijk had kunnen zijn.
Want ook al bleek ik later toch niet meer dan vriendschap te voelen en kenden wij elkaar nog maar kort, ik had toch wel een beetje fatsoen verwacht. En iemand bewust in het ongewisse laten. Nee, dat is niet fatsoenlijk.

Dat is gewoon simpel kwalleballerig.

Case closed